Nieuws

‘Af en toe best een beetje jaloers op mijn broertje’

UNA heeft een grote stap gezet richting lijfsbehoud in de Tweede Divisie. Afgelopen weekend pakte de ploeg uit Veldhoven drie heel belangrijke punten tegen VV Katwijk. Dankzij deze verrassende overwinning staat UNA nu vier punten boven de gevreesde degradatiestreep. ELF Voetbal sprak met middenvelder Rob van Boekel over de strijd tegen degradatie, zijn loopbaan als profvoetballer en broer Niek. 

Van Boekel kan samen met zijn ploeggenoten nog drie wedstrijden aan de bak om ook komend seizoen in de Tweede Divisie uit te komen. De dertigjarige middenvelder heeft alle vertrouwen in een goede afloop. ‘De spelers en staf zijn ervan overtuigd dat we nog één overwinning nodig hebben om in de Tweede Divisie te blijven. Het liefst natuurlijk zo snel mogelijk, want we willen voorkomen dat er bij de laatste wedstrijd tegen HHC Hardenberg nog alles op het spel staat. Of we ons handhaven door een eigen overwinning of omdat de concurrentie punten laat liggen is dan verder niet zo van belang.’

Wereldgoal
De in Veldhoven geboren spelmaker was zaterdag de gevierde man bij UNA. Met een wonderschone stift verschalkte hij Katwijk-doelman Mark de Vries. Van Boekel haalt zijn doelpunt maar al te graag even terug. ‘Ik zette de aanval zelf op en via een een-twee met Benjamin van Wanrooy kreeg ik de bal goed mee. Ik zag meteen een verdediger instappen en speelde hem op redelijk rustige wijze door zijn benen. Daarna zag ik de ruimte om er een stift uit te gooien. De keeper stond eigenlijk de hele wedstrijd al iets te ver voor zijn doel, dus daar kon ik mooi gebruik van maken. De bal viel heerlijk over hem heen.’

Doelpunt van de week

[poll id=86026]

Het is volgens Van Boekel een van de mooiste doelpunten uit zijn loopbaan. ‘Ik heb de goal nog vaak teruggezien en er is veel over gepraat de afgelopen dagen. Deze hoort zeker thuis in de topdrie van mijn beste goals.’ Toch is het niet de eerste keer dat hij een dergelijk doelpunt maakt. ‘Ik ben deze week veel herinnerd aan mijn goal tegen Helmond Sport toen ik bij FC Eindhoven speelde. Ook toen gaf ik iemand op het middenveld een panna en stiftte ik de bal mooi over de keeper heen.’

Profvoetbal
Als speler van FC Eindhoven kwam Van Boekel tot ruim honderdvijftig wedstrijden in het eerste elftal. Even lonkte voor hem zelfs een transfer naar de Eredivisie. Inmiddels voelt hij zich prima thuis in de Tweede Divisie. ‘Ik heb vijf jaar bij FC Eindhoven gespeeld en heb een aantal seizoenen goed meegedraaid. Het laatste jaar ging het helaas als team en individueel gezien wat minder en was het einde verhaal. Ik had destijds geen behoefte om verder in het land of over de grens te zoeken naar een nieuwe club en heb toen bewust de keuze gemaakt voor een stap terug naar UNA. Voor mijn gezin wilde ik het liefst op niveau spelen bij een club in de buurt, dus deze stap was ideaal.’

Van Boekel is nog lang niet klaar bij UNA. ‘Het is wel duidelijk dat ik hier de rest van mijn actieve carrière wil spelen. Ook daarna is de kans groot dat ik betrokken blijf bij de club.’

Broer
VV UNA is bekend terrein voor Van Boekel en zijn directe omgeving. Ook zijn broer is al jaren een vaste waarde bij UNA. Dit seizoen staat de teller bij Niek van Boekel op zestien doelpunten. ‘Zo’n beetje mijn hele familie loopt intussen rond bij de club. Niek is al jaren een van de belangrijkste spelers van de selectie en wat hij dit seizoen weer presteert is natuurlijk uitzonderlijk goed.’

De schijnwerpers zijn dit seizoen vaak gericht op zijn broertje. ‘In het begin was dat een beetje wennen. De voorgaande jaren was het vaak andersom, omdat ik op een niveau hoger speelde. Af en toe ben ik best een beetje jaloers, maar het is hartstikke mooi voor hem en hij verdient het ook. Toch is het lekker om weer eens zelf in de belangstelling te staan’, grapt de matchwinner van afgelopen zaterdag.

Van Boekel voelt zich thuis bij UNA en heeft nog altijd geen spijt van zijn stap omlaag. ‘Ik zit af en toe op de bank, maar ik krijg elk jaar rond de vijfentwintig wedstrijden om mezelf te laten zien. Er is bovendien niets leukers dan om samen met je broer te kunnen spelen. Daar genieten we allebei enorm van.’