Nieuws

Gall absoluut niet bang voor gezichtsverlies

Joop Gall staat nu een week aan het roer van Spakenburg. Hij moet de club de komende twee maanden zien te behouden voor de Tweede Divisie. De Blauwen werden vooraf getipt als eventuele kampioen, maar kent een dramatisch seizoen. ‘Iedereen moet beseffen dat het een voor twaalf is voor Spakenburg.’

Het is dan ook duidelijk dat er een omslag moet plaatsvinden bij de club, daarvoor acht het bestuur Gall, ex-coach van onder meer FC Emmen en Go Ahead Eagles, de uitgelezen man. ‘In het gesprek dat we hadden werd me wel duidelijk dat er vuur ingebracht moet worden. Passie en strijd. Ik denk dat ze mij hebben gekozen naar aanleiding hoe ik vroeger speelde en de passie die ik soms naast het veld tentoonspreid’, laat hij aan ELF Voetbal weten.

Vorige week donderdag was Gall al aanwezig bij de training, maar vanaf deze week leidt hij de sessies pas zelf. ‘Vorige week was te kort dag, maar heb ik wel kunnen observeren. Daarnaast heb ik wat gesprekken gevoerd met spelers die ik nog kende uit het verleden, zoals Kelvin Maynard, Joey Belterman en Christian Supusepa. Maandag heb ik in een gesprek met de groep gevraagd wat de bedoeling is voor de komende zeven of acht weken.’

Fysiologisch
Daar kwam uit dat het over een andere boeg moet de komende tijd. Gall erkent dat het clichématig klinkt, maar het is nu geen tijd voor mooi voetbal. ‘Als mensen zich nog niet bewust zijn dat het een voor twaalf is voor de club, dan is het over. De enige remedie is nu de plaggen uit de grond lopen. Wil of kun je dat niet, kon iedereen dat maandag aangeven. Natuurlijk gebeurt dat niet, maar het geeft me wel een vrijbrief om maatregelen te nemen als iemand dat niet doet. Als we erin willen blijven, kunnen we alleen mensen gebruiken die daar alles voor overhebben.’

Door het houden van kleine partijtjes en de spelers veel in duels te laten komen hoopt Gall de over-mijn-lijk-mentaliteit aan te wakkeren. ‘Ik laat me er niet volledig door beïnvloeden, maar uit mijn omgeving heb ik wel gehoord dat de spelers wel iets meer carbid in hun reet mogen krijgen. In zeven wedstrijden een speelwijze erin slijpen is heel makkelijk, dus moet ik nu mijn stijl overbrengen. Dat betekent dat ik alleen mensen nodig heb die keihard werken. Ik kreeg bijvoorbeeld vanuit de medische staf te horen dat het gros van de spelers moeilijk te belasten is en geen hele wedstrijd kan spelen. Daarmee moet ik natuurlijk oppassen, maar fysiologisch mag er wel iets bij vertelde de medische staf.’

Profclub
Bang voor gezichtsverlies bij Spakenburg is Gall absoluut niet. Het is wel in hem opgekomen, maar de baan afwijzen zou voor hem een ‘poep-in-de-broek-tactiek’ zijn. ‘Het was wel heel makkelijk geweest om te zeggen: ik ben wel geïnteresseerd, maar kom maar terug als jullie het gehaald hebben. We hebben geen makkelijk programma, maar als je te veel aan het afbreukrisico denkt, moet je geen trainer worden.’

Na Spakenburg liggen alle opties open, aldus Gall. ‘Spakenburg is een optie, maar dan moeten we er wel in blijven, want anders zal het terecht kritische publiek zeggen: je hebt ons er niet ingehouden dus blijf voortaan maar weg. Een profclub is nog wel de ambitie. Ik heb ook al een gesprek gehad met een club, daar weet ook Spakenburg van. Welke club? Dat ga ik niet zeggen. Dat willen ze niet.’

Waarschijnlijk zal het een heel andere club zijn als die van zijn vorige profavontuur. In december kwam er namelijk een eind aan zijn dienstverband bij Stal Kamjanske uit Oost-Oekraïne. ‘Ik las hier en daar, zonder wederhoor, dat ik ontslagen zou zijn, maar dat klopt niet. In november had ik een gesprek met de president en kwamen we tot de conclusie dat ik in december zou stoppen. In goed overleg zijn we uit elkaar gegaan, zoals in het Russisch op de site stond. Ook ik heb daar natuurlijk mijn redenen voor.’

Front
Redenen die vrijwel iedereen die het nieuws aandachtig volgt, zelf kan invullen. Vier ploegen uit het land zijn gevestigd in hoofdstad Kiev, terwijl hun wortels in het oosten van het land liggen, waar het momenteel te gevaarlijk is. ‘De omstandigheden zijn moeizaam. We moesten een uur rijden om te trainen en hadden meerdere accommodaties. Voor zowel thuis- als uitwedstrijden moesten we minstens zeven uur reizen. Onze thuiswedstrijden speelden we in het oude stadion van Dnjepr Dnjepropetrovsk. Daarbovenop kwam nog het verschil in cultuur en in de opvoeding die ik heb gehad.’

Toch is Oekraine een ervaring die Gall niet had willen missen. De oud-prof vond het een bijzondere ervaring. ‘Iedereen kent de status van het land en wat er gebeurt in het oosten, waar separatisten tegen Oekraïners vechten. Ik heb er weinig van gemerkt, behalve tijdens één bekerwedstrijd waarvoor we elf uur hadden gereisd. Toen waren we in de buurt van het front. Je kon de beschietingen horen.’

‘Beangstigend vond ik het niet, maar ik wil het ook niet bagatelliseren. Vooral de jongeren willen af van het imago dat Oekraïne nu heeft. Er heerst nog steeds corruptie en mede daarom verlangde ik weer naar de structuur uit eigen land.’