Nieuws

Milan Hoek laat het aanvallend graag over aan ‘die twee krullebollen’

AFC is de glansrijke kampioen van de Tweede Divisie. Op het middenveld was er dit seizoen een belangrijke rol weggelegd voor Milan Hoek (27, foto). We spraken hem over het feest na afloop, meelevende collega’s en de kracht van de ploeg.

Hoewel de selectie van AFC het kampioenschap zag aankomen, waren de spelers ergens toch opgelucht. Na de kampioenswedstrijd uitte zich dat logischerwijs in feestelijke taferelen. ,,Na afloop was het een gekkenhuis. Iedereen kwam het veld opgestormd. Na de wedstrijd hadden we toch zo’n gevoel van: dat hebben we toch maar even gedaan. Op het veld werden we gehuldigd en kregen we de schaal uitgereikt. Er stonden allemaal mensen op het veld die meejuichten toen we de schaal omhooghielden. Prachtig.”

Collega’s

Daarmee was het feestgedruis nog niet afgelopen, want in het clubhuis van AFC werd een mooi feestje georganiseerd met een aantal bekende artiesten. Zangers die Hoek echter zijn ontschoten. ,,Ik was zo druk met mensen spreken dat die zangers enigszins langs me heen zijn gegaan. Maar het was een leuk feest en vervolgens zijn we met de selectie nog uit eten geweest. Jammer dat het op zondag was, want de volgende dag moest ik gewoon weer werken. Ik heb er niet onwijs veel rekening mee gehouden, maar het is geen nachtwerk geworden. Rond half twaalf was ik ook wel klaar, haha.”

De dag nadien was het kampioenschap op zijn werk echter ook het gesprek van de dag. ,,Ik werk als 360 graden intercedent bij Randstad en zit in een team van elf. Daarvan zijn er zeven vrouw, waardoor voetbal nog niet echt gespreksstof was toen ik kwam. Maar twee mannelijke collega’s zijn de Tweede Divisie echt gaan volgen. Ze hadden zelfs plannen om naar de beslissende wedstrijd tegen IJsselmeervogels te komen. De planning was al gemaakt, maar door de resultaten is dat niet meer nodig. Al blijft het een mooi potje en zou het leuk zijn als ze toch komen kijken.”

In de laatste speelronde gaat AFC dus naar IJsselmeervogels, lange tijd de grootste concurrent in de strijd om de titel. Maar de club uit Spakenburg verspeelde de kansen de laatste weken. ,,Aan de ene kan verraste me dat wel, maar aan de andere kant ook niet. Als je me het twee maanden geleden had gevraagd, dan had ik dat zeker niet verwacht. Toen ging ik er echt vanuit dat het tussen ons en IJsselmeervogels zou gaan met daarbij misschien Katwijk, Koninklijke HFC en Excelsior Maassluis. Dat was ook omdat wij na de winterstop net iets minder waren.”

Onderaan

AFC kende immers enkele moeilijke weken en moest de koppositie zelfs even overlaten aan IJsselmeervogels, maar de Amsterdammers rechtten hun rug op tijd. ,,De eerste seizoenshelft leunden we misschien meer op het individu, maar na de winterstop hebben we het veel meer als team gedaan. Er heerste bij ons het gevoel dat we individueel beter zijn dan andere ploegen. Dus mocht het misgaan, dan zou het aan het teamgevoel hebben gelegen. We wisten dat we op één lijn moesten blijven en dat is gebeurd.”

Hoe anders zag de wereld er in de winter van 2018 uit. Er ging van alles mis bij AFC en het logische gevolg was een laatste plaats in de Tweede Divisie. Na de winterstop ging het echter draaien en dat zette zich dit seizoen door. ,,Vorig jaar stond de basis niet voor de winterstop en bovendien misten we een spits. De komst van Raily Ignacio veranderde veel, maar er is ook een aantal jongens op een andere positie gezet. Het is gaan lopen, waardoor we bleven winnen. Die lijn hebben we doorgetrokken en al vroeg in het huidige seizoen heerste het gevoel dat we één van de beste ploegen van de Tweede Divisie hebben.”

De rol van Hoek is ook veranderd ten opzichte van de vorige jaargang. Met de gebroeders Teijsse kwam er op het middenveld aanvallende stootkracht bij, waardoor Hoek defensiever ging spelen. ,,De Teijsse-broers hebben zoveel kracht en gaan constant de duels aan. Daar heb ik me op aangepast. Aanvallend liet ik het over aan die twee krullenbollen. Ik knap met alle liefde het vuile werk op als zij zoveel scoren en kijk dan ook tevreden terug op mijn eigen seizoen.”

Tekst: Tim Beck