Nieuws

‘Ik heb nog niet alles laten zien wat ik kan’

Twee kruisbandoperaties hielden Mark de Loor in totaal 21 maanden aan de kant. Zijn rentree in het shirt van Katwijk mondde uit in een droomrentree. ‘Op dat moment besefte ik het nog niet.’ De voormalige profvoetballer kijkt nu niet meer te ver vooruit.

Nederland gaat op 11 februari gebukt onder een flinke pak sneeuw. Twee wedstrijden in de Tweede Divisie gaan slechts door. Katwijk moet de reis maken naar Jong FC Twente. ‘Ik had net een halfuur en een halve wedstrijd in het tweede gespeeld’, vertelt de 26-jarige middenvelder in gesprek met ELF Voetbal.

‘Ik zou de volgende keer een uur meedoen en daarna een volledige wedstrijd. Dan was ik klaar voor het eerste elftal. Maar de hoofdtrainer (Dick Schreuder, red.) kwam die week al naar me toe. “Ik wil je meenemen naar Jong FC Twente. Je start zelfs”, zei hij. Ik was verrast. Meteen ook op de tien achter de spits. In overleg met mijn fysiotherapeut kreeg ik toestemming voor een uur. Achteraf is het maar goed dat ik me daar niet aan heb gehouden’, lacht de Purmerender.

Het duel lijkt af te stevenen op een bloedeloze 0-0 totdat De Loor in de slotminuut uithaalt. ‘Ik raakte de bal heerlijk. Met mijn wreef precies in het midden. Er kwam zo’n zwabber in het schot dat de keeper daar vreselijk veel moeite mee moest hebben.’ Dat blijkt ook. De bal ploft via de vingertoppen van doelman Joël Drommel tegen de touwen. ‘Op dat moment dacht ik alleen maar aan vreugde. Pas een week later besefte ik wat er was gebeurd. De fysio? Die stuurde nog een appje naar de trainer. Hij liet de tekst zien: GEK!!! Ja, zo valt het moment te beschrijven.’

Kruisband
De treffer sloot een periode van ellende voor De Loor af. De tweede periode alweer, nadat hij begin oktober 2014 de voorste kruisband van zijn rechterknie had afgescheurd. In maart 2016 betrof het de linker. ‘Al was de kruisband deze keer ingescheurd. Aan het einde van de donderdagtraining versnelde ik en wilde ik de bal om mijn tegenstander heen tikken. Aan de zijkant voelde ik dat ik door mijn knie ging. Ik dacht aan een verrekking. Maar de knie bleef instabiel. Na ruim twee maanden heb ik de knoop toch moeten doorhakken om te opereren.’

De eerste keer werd de ingreep uitgevoerd door de bekende chirurg Van der Hart in de Bergman Clinics in Naarden. ‘De wachttijd was daar nu te lang. Op aanraden van mijn fysiotherapeut koos ik voor orthopeed Pijnenburg van het Ziekenhuis Amstelland in Amstelveen. Opnieuw is van de patellapees in mijn knie de nieuwe kruisband gemaakt. Dat advies kreeg ik van mijn maatje Mart Lieder (nu FC Eindhoven, eerder Vitesse, red.). Ik heb niet meegekeken tijdens de operatie. Spuit mij maar lekker weg.’

‘Drie dagen later zat ik al voor de eerste keer op de fiets. Zadel op de hoogste stand en dan proberen een rotatie te maken. Heel ongemakkelijk. Vier, vijf weken later liep ik zonder krukken. Mijn revelatie doorliep ik wederom bij Guido Couwenberg in Landsmeer. Door mijn ervaring van de eerste operatie was ik nu binnen negen maanden klaar. Twee maanden sneller! Als ik eerst pijn in mijn knie voelde, deed ik het voorzichtiger aan. Nu wist ik dat dit erbij hoort.’

Comeback
Tot zijn comeback bekeek De Loor, werkzaam als leidinggevende bij kledingwinkel Score in Purmerend, alle duels van Katwijk vanaf de zijlijn. ‘Ook uit ging ik telkens mee. Dat gaf zeker een dubbel gevoel. Ik wilde daar op dat veld staan. De club is heel netjes geweest. Toen het noodlot toesloeg, had ik twaalf wedstrijden gespeeld. Mijn contract is tijdens het trainingskamp begin januari toch met een jaar verlengd. Dat gaf me ook een extra stimulans in mijn strijd om fit te worden.’

Achter Jong AZ knokt Katwijk dit seizoen om de onofficiële titel van beste amateurclub van Nederland. ‘In het begin spraken we het linkerrijtje uit, maar nu we meedoen om plek twee mogen we zeker ambitieuzer zijn. Het niveauverschil met de oude Topklasse is er nauwelijks. Alleen sprak de ambiance daar wel meer aan. Voor drieduizend toeschouwers bij IJsselmeervogels is leuker voetballen dan een handvol bij Jong FC Twente.’

Ajax
Op zijn tiende belandde De Loor in de jeugdopleiding van Ajax. ‘Elke ochtend werd ik samen met Frank Olijve (nu FC Emmen, red.) in Purmerend opgehaald. De andere jongens in het busje stapten allemaal in Volendam in. Met Ajax speelden we veel internationale toernooien. Tegen Real Madrid, FC Barcelona, een prachtige periode. In mijn team zaten jongens als Ricardo van Rhijn, Joël Veltman, Geoffrey Castillion, Lorenzo Ebecilio, Marco Bizot en Rodney Sneijder. Na vier jaar werd ik vanwege mijn gedrag en gebrek aan inzet weggestuurd.’

De aanvallende middenvelder trok toen het shirt van FC Volendam aan. ‘Daar moest ik vreselijk wennen. Ik was Ajax gewend. Ook de kwaliteit van de spelers. Dat botste nog wel eens. Ging ik uit frustratie uitleggen wat de trainer moest doen. Ik was toen nogal eigenwijs. Maar ik heb er wel mijn debuut in het betaald voetbal mogen maken.’

Keuze
In 2012 vertrok hij. ‘Ik kon bij een aantal Jupiler League-clubs stage lopen. Bij Heracles Almelo was ik met Daan Rienstra (nu RKC Waalwijk, red.) op proef. Maar ze bleven maar wachten. Toen moest ik een keuze maken. AFC, Hollandia en ADO’20 meldden zich. Ik koos voor ADO’20, dat net naar de Topklasse was gepromoveerd. Ik maakte een superjaar mee, maar daarna viel het hele team uit elkaar. Ik kon naar Spakenburg. Dat is de droom van elke topamateur. Ik speelde er aanvankelijk veel, werd er Nederlands kampioen, maar mijn gevoel zei na twee jaar dat ik daar weg moest. Vooral na die eerste kruisbandblessure.’

Cees Bruinink, technisch manager van Katwijk, waagde daarop een succesvol telefoontje naar De Loor. ‘De gesprekken liepen goed. Het 4-3-3-systeem sprak me aan en er stond al een goede selectie.’ Zijn huidige contract loopt tot medio 2018. ‘Ik ben Katwijk wat schuldig, omdat ik nog niet alles heb laten zien wat ik kan. Gelukkig krijg ik daar de tijd voor. Al heb ik inmiddels geleerd om in het voetbal niet te ver vooruit te kijken.’