Nieuws

‘Een onrustig jaar, maar daar kunnen wij als spelers niets aan doen’

De interlandteller staat op 21. Twee jaar geleden bedankte Raymond Baten voor de nationale ploeg van Aruba. Een rentree is volgens de 29-jarige middenvelder van ASV De Dijk mogelijk.

Aan zijn uiterlijk is het niet af te leiden. ‘Dat hoor ik vaker. Maar Aruba is geen Curaçao. De echte Arubaan bestaat niet. Slechts een klein percentage op het eiland is donker. Mijn vader, er geboren en getogen, is blank. Net als mijn opa en oma. Zij is van Colombiaanse afkomst’, legt hij uit in gesprek met ELF Voetbal.

De verdedigende middenvelder, getogen in Den Hoorn, komt er graag. ‘Net voor Kerst ben ik weer geweest. Spraken we nog af met allemaal jongens, die elkaar kennen van de nationale ploeg om een toernooitje te spelen. Ik voel me daar thuis. Ik spreek voldoende Papiaments om me in een winkel of restaurant te redden. Al is Nederlands natuurlijk de officiële spreektaal.’

In 2011 maakte hij zijn debuut voor de nationale ploeg. ‘David Abdul (ex-Sparta, red.) belde me en vroeg of ik die zomer op vakantie ging naar Aruba. Dat was zeker het plan. Of ik met de olympische Onder 23-ploeg mee wilde naar Cuba. Daar stond een kwalificatietoernooi op het programma.’

‘Aruba is Nederlands. Ik hoefde geen documenten te regelen. Na terugkomst uit Cuba werd ik direct aan de nationale selectie toegevoegd voor het WK 2014-kwalificatieduel met St. Lucia. We waren thuis heer en meester en moesten onze 4-2-zege verder uitbouwen.’

De return verliep desastreus. ‘We stonden op het vliegveld van St. Lucia te wachten op onze koffers. Bleken die op Aruba te zijn achtergebleven. Een nieuwe vlucht vertrok niet meer. De volgende dag gingen we naar sportzaken om voetbalschoenen te kopen.’

‘Ik was blij dat ik Nikes vond die me pasten. Normaliter draag ik Adidas. We speelden met geleende shirts van een lokale club. Een halfuur voor de wedstrijd brak een stortregen los. Het veld stond blank, maar we moesten voetballen. Verloren we met 4-2 en vlogen we eruit na strafschoppen.’

Aruba klom de volgende jaren bijna negentig plaatsen op de FIFA-ranking. ‘We maakten echt stappen en speelden steeds beter. De lokale en Nederlandse spelers accepteerden elkaar. In juni 2015, voor onze WK-kwalificatiewedstrijd tegen Barbados, zat het stadion in Oranjestad voor het eerst in dertig jaar helemaal vol. Kippenvel. We konden elkaar op het veld ook niet horen. Helaas verloren we met 0-2. Daar gingen we ook onderuit.’

‘Als spelersgroep hadden we al langer het gevoel dat we door het bestuur werden tegengewerkt. In overleg bedankten we toen met een groot aantal jongens. Ik hoop weer in gesprek te raken met de voetbalbond om een terugkeer te bespreken. Het Arubaanse voetbal heeft voldoende potentie om een rol van betekenis te spelen in het CONCACAF-gebied.’

In ons land debuteert Baten, werkzaam als accountmanager voor een specialist in telecom- en ICT-oplossingen, dit jaar in de Tweede Divisie. ‘Vorig seizoen promoveerden we met Quick naar de Derde Divisie, maar mijn streven is altijd het hoogste amateurniveau geweest. Ook al voelt Quick als mijn cluppie, met jongens die ook maatschappelijk aan de weg timmeren. Ik ben er nog steeds lid.’

De oud-jeugdspeler van ADO Den Haag en Ajax voetbalt nu voor ASV De Dijk. ‘Het is een onrustig jaar, maar daar kunnen wij als spelers niets aan doen. De verplichtingen, die ik heb afgesproken, worden nagekomen. Hopelijk kunnen we het seizoen alsnog goed afsluiten.’

Na deze jaargang sluit voor Baten het hoofdstuk De Dijk, maar wellicht blijft jij wel in de Tweede Divisie actief. Zijn nieuwe club Quick Boys strijdt immers nog mee om promotie vanuit de Derde Divisie (zaterdag).

In het magazine van onze mediapartner ELF Voetbal wordt maandelijks veel aandacht besteed aan de Tweede Divisie. Meer informatie hierover vind je hier.